Gör ve Göster Kalbini!

Gülüşünle yol alan çocuklar vardı,

Gözyaşınla ıslanan yetim bebekler.

Ağlama artık ıssız duvarda,

Baksana...Tebessümünü masumca bir fani bekler...

Kelepçeler kırılır sen hür olunca,

Azatlığın hükmüne geçmez mi adın?

Sen gülistanların lalezarısın,

Ağlarsan...Belki...Solar miladın...

Kapında dilenen o sefil rüzgar,

Bir göçebenin ellerindendir.

Sen kaldır başını şu yaslı göğe,

Göreceksin...Yağmurun söylediği sen,

Su başlı başına SEN'dir...

Adınla can bulan cananların var,

İsminle yatıp kalkan o zahir benim...

Avuçlarından sulara bir yol yürürken,

Bir dokunsan inan, şaşar feleğim...

Gün doğumunda parçalar güneşi o kör çocuklar

Işığa hasret kalan muhtaçların var.

Gidersen sessizce bir an yanımdan,

Döktüğün gözyaşı neyime yarar...

Kalbine düşen sevdalı yıldız,

Parlayınca seninle ay doğumlarında.

Öyle kolay mı sanırsın çekip gitmeyi,

Beddualar gezinir adımlarında...

Sen beni bilmezsin...görmezsin bile,

Yoluna sürdüğüm körpe canımdır...

Ardına bakmadan yürüme ezgi,

Baharını erteleme...Güzün yakındır...

Mustafa Onur

filbahar/11